... nereye?

--
... düşünmeden öğrenmek faydasız,
öğrenmeden düşünmek tehlikeli ....

Labirentin yüreği'ne.. Yani onun kalp atışlarını artık tanıdığın, yürüdüğün uzun başlangıçtan işleme mantığını az çok çözdüğün, dolayısıyla yürüyeceğin uzun yolda seni neyin bekliyor olabileceğini bildiğin yer. Geçmişi yaşayip geldiğin ve geleceğe ondan öğrendiklerinle bakabileceğin yer. Ama sadece geçmiş bilgeliği değil. O bilgeliğin içinde gelecek için bir nefes yedeklediğin yer.
Labirenti öğrenmek için geçirdiğin uzun zaman sayesinde onu nasıl değiştirebileceğini de öğrendiğin yer.
Artık yazgılara katılmakla, yazgına katmak arasında bir fark tarif etmediğin yer; katıldığında katmış da olduğunu öğrendiğin.
Yani yaşamı tatlı bir şarkı ya da bir ağıt gibi değil, ikisini aynı anda bir yürek atışı gibi hissetiğin yer. Kulaklarını sağır eden bir yürek atışı. Çevrende ve içinde.

Bir de, içinde dönup duruyorum da şu duvarın üzerine sıçrayıversem ne olur, ne görürüm, hiç gördüm mü,,,, dediğin